กุญแจสู่ชีวิต: ใน 365 คำคม
The Key to Life: In 365 Quotes
Thai Translation
Van Trinh


"กุญแจสู่ชีวิต: ใน 365 คำคม" คือคู่มือเล่มสำคัญที่สุดสำหรับการนำทางสู่โลกสมัยใหม่ และเป็นสิ่งที่ใกล้เคียงกับเวทมนตร์ที่สุดที่เรามีในขณะนี้ ภายในเล่ม คุณจะค้นพบภูมิปัญญาอันล้ำลึกและเก่าแก่ตั้งแต่โสกราตีสไปจนถึงตอลสตอย และนักคิดผู้ยิ่งใหญ่มากมายในศตวรรษที่ 21 คำคมแต่ละบทได้รับการรังสรรค์อย่างพิถีพิถันเพื่อนำเสนอข้อมูลเชิงลึกในหลากหลายสาขาวิชา ทั้งปรัชญา จิตวิทยา ศิลปะ วรรณกรรม รัฐศาสตร์ วิทยาศาสตร์ และศาสนา ไม่ว่าคุณจะกำลังเผชิญกับความท้าทายหรือกำลังมองหาแรงบันดาลใจในการเปลี่ยนแปลงชีวิตให้ดีขึ้น หนังสือเล่มนี้พร้อมช่วยเหลือคุณเสมอ






กุญแจสู่ชีวิต: ใน 365 คำคม




“ทำชีวิตของคุณให้เป็นงานศิลปะชิ้นเอก”

#1

“วินัยคือการเลือกระหว่างสิ่งที่คุณต้องการในตอนนี้กับสิ่งที่คุณต้องการมากที่สุด”

#2

“ความเป็นวิทยาศาสตร์อย่างที่สุด คือการจัดแบ่งที่ลงตัวพอดี ระหว่างการตามล่าหาคำตอบอย่างเป็นระบบ และความเพลิดเพลินไปกับความสงสัย, ความตื่นตะลึง และความลึกลับ”

#3

“ไม่สายเกินไปที่จะเป็นในสิ่งที่คุณอาจจะเป็น”

#4

“เราทุกคนเป็นหุ่นเชิด ลอรี ฉันเป็นแค่หุ่นเชิดตัวหนึ่งที่มองเห็นเชือกที่ชักใยตัวเองอยู่”

#5

“การเร่งร้อนไปก่อนเวลา และการประวิงเวลา ล้วนทำให้เราไม่อยู่กับปัจจุบัน”

#6

“นิยายคือการโกหกที่เราใช้บอกความจริง”

#7

“ฉันจะบอกความลับอันยิ่งใหญ่แก่คุณ เพื่อนของฉัน อย่ารอคอยการพิพากษาครั้งสุดท้าย มันเกิดขึ้นทุกวัน”

#8

“ในห้วงฤดูหนาวอันหนาวเหน็บ ในที่สุดแล้วฉันก็ได้เรียนรู้ว่ามีฤดูร้อนที่ไม่มีวันจางหายไปอยู่ภายในตัวฉัน”

#9

“ปรัชญาอันเป็นแสงส่องนำทางและทำให้ฉันเปี่ยมไปด้วยความสุขคือความดี ความงาม และความจริง”

#10

“บางครั้งต้องสู้ และบางครั้งต้องยอมรับความพ่ายแพ้ต่อโชคชะตา เรือออกจากท่าไปแล้ว มีแต่คนโง่เท่านั้นที่จะดึงดันไปต่อ ความจริงก็คือทุกครั้งที่ผ่านมาฉันเป็นคนโง่อยู่ตลอด”

#11

“มันน่าอายสักหน่อยที่จะบอกว่าหลังจากการศึกษาค้นคว้าอยู่สี่สิบห้าปี คำแนะนำที่ดีที่สุดที่ผมจะมีให้กับทุกคนได้คือ ใจดีกับคนอื่นมากขึ้นอีกหน่อย”

#12

“ปล่อยให้คำโกหกเข้ามาในโลก ปล่อยให้มันชนะ แต่ไม่ใช่ผ่านตัวฉัน”

#13

“ชายคนหนึ่งที่หยุดโกหกสามารถโค่นล้มการปกครองแบบเผด็จการได้”

#14

“เอาติดตัวไปเฉพาะสิ่งที่คุณถือไปได้ รู้จักภาษา รู้จักพื้นที่ รู้จักผู้คน ให้ความทรงจำของคุณเป็นกระเป๋าเดินทาง”

#15

“เส้นแบ่งระหว่างความดีและความชั่วร้าย ตัดผ่านหัวใจของคนทุกคน ไม่มีใครอยากตัดส่วนหนึ่งหัวใจตัวเองทิ้งไปหรอก”

#16

“ความรุนแรงสามารถปกปิดได้ด้วยการโกหก และการโกหกนั้นสามารถคงอยู่ได้ด้วยความรุนแรง”

#17

“การสู้เพื่อหลักการมันง่ายกว่าการใช้ชีวิตตามหลักการ”

#18

“การได้รักและสูญเสียมันไป ก็ยังดีกว่าไม่เคยรักเลย”

#19

“ห้องสมุดคือสถานที่เยียวยาจิตใจ”

#20

“จงติดตามชายผู้แสวงหาความจริง จงหนีจากชายผู้ค้นพบความจริง”

#21

“การถูกเกลียดชังในสิ่งที่คุณเป็น ดีกว่าการถูกรักในสิ่งที่คุณไม่ได้เป็น”

#22

“เราเคยคิดว่าเราแร้นแค้น ไม่มีอะไรสักอย่าง แต่เมื่อเราเริ่มเสียไปทีละอย่าง แต่ละวันกลายเป็นวันที่แห่งการรำลึกถึง เราเริ่มแต่งกลอนถึงความเอื้อเฟื้อของพระเจ้าและความอุดมสมบูรณ์ที่เราเคยมี”

#23

“ให้ปลากับเขาหนึ่งตัว คุณทำให้เขามีกินไปหนึ่งวัน สอนให้เขาตกปลา คุณทำให้เขามีกินไปตลอดชิวิต”

#24

“ถ้าไม่ใช่สัตว์ร้าย ก็พระเจ้าเท่านั้น ที่ดำรงอยู่ได้ด้วยการพึ่งพาตนเองเพียงลำพัง”

#25

“จงเป็นการเปลี่ยนแปลงที่คุณปรารถนาจะเห็นในโลก”

#26

“เทคโนโลยีที่ก้าวหน้ามากพอจะแยกไม่ออกจากการใช้เวทมนตร์”

#27

“การมีพรสวรรค์ทำให้บรรลุเป้าหมายที่ไม่มีใครไปถึงได้ ความเป็นอัจฉริยะทำให้บรรลุเป้าหมายที่ไม่มีใครมองเห็น”

#28

“ชีวิตของคนๆ หนึ่งมักจะโศกเศร้า แต่เมื่อพิจารณาอย่างละเอียดแล้วกลับมีลักษณะเหมือนเรื่องตลก”

#29

“คำถามไม่ใช่ว่าใครจะยอมให้ฉันทำ แต่คำถามคือใครจะหยุดฉัน”

#30

“ถ้ามนุษย์เกิดมาเป็นอิสระ ตราบใดที่ยังเป็นอย่างนั้น พวกเขาคงไม่สร้างแนวคิดเรื่องความดีและความชั่วขึ้นมาหรอก”

#31

“การเข้านอนแต่หัวค่ำและตื่นแต่เช้าทำให้คนเรามีสุขภาพดี ร่ำรวย และฉลาด”

#32

“ความมั่งคั่งของคุณที่วัดได้จริง ๆ คือคุณมีค่าแค่ไหน ถ้าไม่เหลือเงินสักแดงเลย”

#33

“ฉันจะไม่ตายเพื่อความเชื่อของฉัน เพราะฉันอาจผิดก็ได้”

#34

“ทำสิ่งที่คุณทำได้ ด้วยสิ่งที่คุณมี ในที่ที่คุณอยู่”

#35

“ความจริงคือคนทุกคนจะสร้างความเจ็บปวดให้กับคุณทั้งนั้น คุณแค่ต้องหาให้เจอว่าใครที่คุ้มค่ากับความเจ็บปวดนั้น”

#36

“ไม่สำคัญว่าคุณจะมาจากไหน สิ่งสำคัญคือคุณกำลังมุ่งหน้าไปที่ไหน”

#37

“ตอนนี้ฉันได้เรียนรู้แล้วว่า ในขณะที่คนที่พูดถึงความทุกข์ยากของตัวเองมักจะเจ็บปวด แต่คนที่เก็บเงียบกลับเจ็บปวดยิ่งกว่า”

#38

“การมีอยู่ของฉัน ถ้าบรรยายด้วยคำพูด เหล่าตํณหาทั้งหลาย ความทะเยอทะยานสารพันอันวุ่นวาย โรงบ่มเพาะความหวาดกลัวสารพัด แหล่งรวมความชิงชังที่รุมล้อม ชื่อของผมเรียกได้มากมายนับไม่ถ้วน”

#39

“สิ่งใดที่คุณไม่เคยสละมันออกไป สิ่งนั้นไม่เคยเป็นของคุณอย่างแท้จริง”

#40

“ราคาของความสุขคือพันธนาการ ราคาของความอิสระเสรีคือความเดียวดาย”

#41

“พระเจ้าคือความคิดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของมนุษย์”

#42

“ทุกสิ่งที่ทำให้เราขุ่นเคืองเกี่ยวกับผู้อื่น สามารถนำเราไปสู่ความเข้าใจในตนเอง”

#43

“ในที่ที่คุณอยากจะค้นหามันน้อยที่สุด คุณจะพบสิ่งที่คุณต้องการมากที่สุด”

#44

“โลกจะถามว่าคุณเป็นใคร และหากคุณไม่รู้ โลกจะบอกคุณ”

#45

“หากไม่มีความเข้าใจผิด ก็จะไม่มีความจริง หากมนุษย์ไม่รู้จักสิ่งนั้นคืออะไร อย่างน้อยเขาก็รู้ว่าสิ่งนั้นไม่ใช่อะไรบ้าง”

#46

“ฉันได้เรียนรู้ว่าผู้คนจะลืมสิ่งที่คุณพูด ผู้คนจะลืมสิ่งที่คุณทำ แต่ผู้คนจะไม่มีวันลืมว่าคุณทำให้พวกเขารู้สึกอย่างไร”

#47

“ความสุขเดียวในโลกคือการเริ่มต้น”

#48

“ถ้าคุณจะพยายาม จงไปให้สุดทาง มิฉะนั้น อย่าแม้แต่จะเริ่มเลย”

#49

“การเลียนแบบคือรูปแบบการประจบสอพลอที่จริงใจที่สุด”

#50

“เราต้องต่อสู้ในสงครามทางวัฒนธรรม แม้ในยามที่เราเหนื่อยล้า เพราะความจริงเป็นเดิมพันในทุกสนามประลอง และโชคชะตานิรันดร์แขวนอยู่บนเส้นด้าย”

#51

“ถ้าคนเราช่วยลดภาระให้คนอื่นได้ โลกนี้จะไม่มีใครที่ไร้ประโยชน์เลย”

#52

“ท้ายที่สุดแล้ว ทุกอย่างก็คือวงการบันเทิง”

#53

“สิ่งที่มีคุณค่าย่อมไม่หวั่นไหวต่อกาลเวลา”

#54

“เป้าหมายไม่ใช่การมีชีวิตอยู่ชั่วนิรันดร์ แต่เป้าหมายคือการสร้างสิ่งที่จะดำรงอยู่เป็นนิรันดร์”

#55

“สิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตนั้นได้มาฟรี สิ่งที่ดีที่สุดรองลงมานั้นมีราคาแพงมาก”

#56

“ไม่สำคัญว่าคุณจะเดินช้าแค่ไหน ตราบใดที่คุณไม่หยุด”

#57

“ศาสนาของผมเรียบง่ายมาก ศาสนาของผมคือความเมตตา”

#58

“สงครามสร้างสันติภาพ เช่นเดียวกับความเกลียดชังสร้างความรัก”

#59

“ปัญญาประดิษฐ์กับสติปัญญา เทียบกันก็เหมือนดอกไม้ปลอมกับดอกไม้”

#60

“ผู้กล้าไม่เพียงเอาชนะศัตรูของตนเองเท่านั้น แต่ยังเอาชนะใจตนเองด้วย”

#61

“มีอยู่สามสิ่งในจักรวาล สิ่งที่รู้ว่ารู้แล้ว, สิ่งที่รู้ว่าไม่รู้ และสิ่งที่ยังไม่รู้ว่าไม่รู้ อะไรที่เรารู้ อะไรที่เราไม่รู้ และอะไรที่เราไม่รู้ว่าเรายังไม่รู้”

#62

“ทำยังไง มันจะช้าขนาดนั้นได้เร็วขนาดนี้?”

#63

“หน้าที่อย่างหนึ่งของศิลปะ คือการทำให้เรารู้สึกต่ำต้อยอย่างที่ถูกที่ควร มนุษย์ด้วยกันเท่านั้นที่ทำให้เรารู้สึกต่ำต้อยอย่างที่ไม่สมควร”

#64

“อย่าล้มเลิกความฝันเพียงเพราะว่ามันต้องใช้เวลา ไม่ว่าจะยังไงเวลาก็ต้องผ่านไปอยู่ดี”

#65

“สิ่งที่เราเห็นหรือดูเหมือนเป็นเพียงความฝันในความฝันใช่หรือไม่?”

#66

“หัวเราะแล้วทั้งโลกจะหัวเราะไปกับคุณ ร้องไห้แล้วจะมีคุณคร่ำครวญอยู่เพียงลำพัง”

#67

“หากคำสารภาพที่แท้จริงถูกเขียนขึ้นด้วยน้ำตา น้ำตาของฉันคงท่วมโลก เฉกเช่นไฟในจิตวิญญาณที่เผาผลาญโลกจนกลายเป็นเถ้าถ่าน”

#68

“ไม่มีสิ่งใดมีพลังมากไปกว่าแนวความคิดที่ถึงเวลาของมันแล้ว”

#69

“ตายอย่างยืนหยัด ดีกว่ามีชีวิตอยู่อย่างคุกเข่า”

#70

“อิสระภาพไม่ใช่การได้ทุกอย่างที่ต้องการ หากแต่เป็นการกำจัดความต้องการต่างหาก”

#71

“ยิ่งยากเท่าไร เอาชนะได้ยิ่งภาคภูมิใจเท่านั้น”

#72

“สำหรับสิ่งที่คุ้มค่า มันไม่สายเกินไปที่จะเป็นใครก็ได้ที่คุณอยากเป็น ฉันหวังว่าคุณจะใช้ชีวิตที่คุณภูมิใจ และหากคุณพบว่าไม่ใช่ ฉันหวังว่าคุณจะมีพลังที่จะเริ่มต้นใหม่”

#73

“สิ่งที่คุณต้องทำคือเขียนประโยคที่เป็นจริงหนึ่งประโยค เขียนประโยคที่เป็นจริงที่สุดที่คุณรู้”

#74

“ย้ายจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่ง คุณก็หนีตัวเองไปไม่พ้น”

#75

“ฉันอาจไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่คุณพูด แต่ฉันจะปกป้องสิทธิ์ที่จะพูดของคุณจนตาย”

#76

“แด่แอลกอฮอล์ แว่นตาสีกุหลาบของชีวิต”

#77

“ผมหลงรักความกล้าหาญ ความจริงใจ และความนับถือตัวเองอย่างแรงกล้าของเธอ และผมควรจะเชื่อมั่นในสิ่งเหล่านี้ แม้ว่าโลกทั้งโลกถูกกล่อมให้แคลงใจอย่างเหลือเกินว่าเธอไม่ได้เธอเป็นอย่างที่ควรจะเป็น ผมรักเธอและมันเป็นจุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง”

#78

“เลือกวีรบุรุษมาสักคน ฉันจะให้เห็นเรื่องน่าเศร้าอีกมุม”

#79

“ความรู้คืออำนาจ”

#80

“ความไม่มีตัวตนลดทอนแรงปรารถนาอย่างทั่วไป แต่กลับสร้างกิเลสที่ใหญ่กว่าขึ้นมาแทน เหมือนลมพัดเทียนดับแต่กลับโหมกองไฟ”

#81

“ทุกคนต่างก็เรียกตัวเองว่าเพื่อน มีแต่คนโง่ที่เชื่อ เพื่อนก็แค่คำเรียกธรรมดา ไม่มีอะไรพิเศษกว่านั้น”

#82

“ความต้องการที่ครอบงำอยู่ลึกลงไปในจิตใต้สำนึกของคน คือต้องการให้ตรรกะทั้งหลายในจักรวาลนั้นสมเหตุสมผล แต่จักรวาลที่แท้จริงนั้นอยู่ไกลเกินกว่าเหตุผลไปขั้นหนึ่งเสมอ”

#83

“หนังสือควรเปรียบเสมือนขวานสำหรับทะเลน้ำแข็งในตัวเรา”

#84

“จากจุดหนึ่งไปสู่อีกจุดหนึ่ง ไม่มีการหันหลังกลับอีกต่อไป นั่นคือจุดที่ต้องไปให้ถึง”

#85

“ใหญ่กว่าก็ดีกว่า ทุกอย่างเลย”

#86

“ชายผู้มีงานที่เหมาะกับตนและมีภรรยาที่รัก ได้เชื่อมโยงเรื่องราวชีวิตของเขาเข้ากับเรื่องราว”

#87

“ในหนังสือพันธสัญญาเล่มใหม่ ทั้งเล่มไม่มีเรื่องตลกแม้แต่เรื่องเดียว แค่ข้อนี้ข้อเดียวก็ทำให้หนังสือเล่มอื่นหมดความหมายได้เลย”

#88

“เมื่อรัฐถูกก่อตั้งขึ้นแล้ว ก็จะไม่มีวีรบุรุษอีกต่อไป พวกเขาปรากฏตัวขึ้นเฉพาะในสภาพที่ไร้อารยธรรมเท่านั้น”

#89

“ปรัชญาโดยธรรมชาติแล้วเป็นสิ่งที่ลึกลับ ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อฝูงชนหรือเตรียมพร้อมสำหรับฝูงชน”

#90

“อะไรที่ฆ่าเราไม่ตาย จะทำให้เราแข็งแกร่งขึ้น”

#91

“ผู้ใดมีเหตุผลที่จะมีชีวิตอยู่ ย่อมสามารถทนต่อทุกสิ่งได้”

#92

“มีคำพูดผิด ๆ ว่า “คนที่ข่วยตัวเองยังไม่ได้ แล้วจะช่วยคนอื่นได้ยังไง” ฉันอาจจะมีกุญแจที่ไขโซ่ตรวนของคุณได้ แต่กุญแจของคุณและของฉันไม่จำเป็นจะต้องเหมือนกันนี่นา”

#93

“ใครที่จะต่อสู้กับปิศาจ ควรทบทวนให้ดีว่าในการต่อสู้นั้น เขาจะไม่กลายเป็นปิศาจเสียเอง ถ้าคุณจ้องมองลึกลงไปในห้วงนรกนานพอ จะเห็นว่านรกจ้องมองกลับมาที่คุณเช่นกัน”

#94

“ความคิดของเราควรมีกลิ่นหอมแรง ดุจทุ่งข้าวสาลีในค่ำคืนฤดูร้อน”

#95

“สิ่งที่ไม่ฆ่าเราทำให้เราแข็งแกร่งขึ้น”

#96

“ถ้าเรามอบทุกอย่างให้กันได้ตามสมควร สองบวกสองได้ห้าบางครั้งก็น่ารักเหมือนกัน”

#97

“มีคำกล่าวที่ผิดๆ ว่า 'ผู้ใดช่วยตนเองไม่ได้ เขาจะช่วยเหลือผู้อื่นได้อย่างไร' แต่ถ้าฉันมีกุญแจไขโซ่ตรวนของคุณ ทำไมกุญแจของคุณและของฉันถึงต้องเป็นกุญแจเดียวกัน”

#98

“ผู้ใดที่ต่อสู้กับอสูรกาย ควรตรวจสอบให้แน่ใจว่าในระหว่างนั้นเขาจะไม่กลายเป็นอสูรกาย และหากคุณจ้องมองลึกลงไปในเหวลึกนานพอ เหวลึกก็จะจ้องมองกลับมาที่คุณ”

#99

“ความงามจะช่วยโลก”

#100

“ทุกคนไม่เพียงแต่ต้องรับผิดชอบต่อสิ่งที่เขาทำ แต่ยังรวมถึงสิ่งที่คนอื่นทำด้วย”

#101

“หากเราจะให้ทุกอย่างตามสมควร สองครั้งสองเป็นห้าบางครั้งก็เป็นสิ่งที่มีเสน่ห์มากเช่นกัน”

#102

“ไม่มีสิ่งใดในโลกนี้ยากไปกว่าการพูดความจริง ไม่มีอะไรง่ายไปกว่าการประจบสอพลอ”

#103

“ทุกคนมีสิทธิ์ออกเสียง แม้แต่ผู้คนในอดีต เราเรียกสิ่งนั้นว่าประเพณี”

#104

“นิทานไม่ได้บอกเด็กๆ ว่ามีมังกรอยู่จริง นิทานบอกเด็กๆ ว่ามังกรสามารถปราบได้”

#105

“ทหารที่แท้จริงต่อสู้ไม่ใช่เพราะเขาเกลียดสิ่งที่อยู่ตรงหน้า แต่เพราะเขารักสิ่งที่อยู่ข้างหลัง”

#106

“ชายที่มีการงานเหมาะกับเขา และมีภรรยาที่เขารัก ได้สมดุลย์ทุกอย่างในชีวิตแล้ว”

#107

“อิสรภาพจะเกิดขึ้น ต้องเดิมพันด้วยชีวิตเท่านั้น”

#108

“ช้ายังดีกว่าไม่ทำ”

#109

“เวลาและกระแสน้ำไม่รอใคร”

#110

“ทุกอย่างที่คุณต้องการ ล้วนแต่อยู่ฝั่งตรงข้ามกับความกลัว”

#111

“บาปที่รุนแรงที่สุด ไม่ใช่การมีความเกลียดชังต่อกัน แต่เป็นการเมินเฉยต่อกัน นั่นคือแก่นแท้ของความไร้มนุษยธรรม”

#112

“หากปราศจากศิลปะ ความหยาบกระด้างของความเป็นจริงจะทำให้โลกนี้อยู่ยาก”

#113

“ถ้าไม่ใช่เพื่อช่วยเหลือกัน เราจะมีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไร”

#114

“สัตว์ทุกตัวเท่าเทียมกัน แต่สัตว์บางชนิดเท่าเทียมกันมากกว่าสัตว์อื่น”

#115

“ความสุขเพียงหนึ่งเดียวในชีวิตนี้ คือการรักและการถูกรัก”

#116

“คนที่ไม่สามารถจดจำอดีตได้จะถูกสาปให้ทำซ้ำ”

#117

“การมีชีวิตอยู่คือการทนทุกข์ การอยู่รอดคือการแสวงหาความหมายในความทุกข์”

#118

“เราอาศัยอยู่ในโลกที่ดีที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้”

#119

“มันไม่เกี่ยวกับเรื่องแพ้หรือชนะ แต่เกี่ยวกับว่าคุณเล่นยังไง”

#120

“ฉันไม่ต้องการเป็นสมาชิกของสโมสรใดๆ ที่ยอมรับฉันเป็นสมาชิก”

#121

“ยี่สิบปีข้างหน้านับจากนี้ คุณจะเสียใจกับสิ่งที่ไม่ได้ทำมากกว่าสิ่งที่ได้ทำ ดังนั้นจงปลดเชือกผูกเรือ ล่องเรือออกจากท่า ให้ใบเรือรับลม จงแสวงหา จงมีความฝัน จงพบเจอ”

#122

“คนที่มีจิตใจปกติไม่เคยภาคภูมิใจในความสามารถของตัวเอง”

#123

“เวลาที่เพื่อนของคุณต้องการคุณคือตอนที่พวกเขาทำผิด”

#124

“จากการอ่านชีวประวัติของบุคคลผู้ยิ่งใหญ่ ผมพบว่าชัยชนะแรกที่พวกเขาได้รับคือการเอาชนะตนเอง วินัยในตนเองเป็นสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับทุกคน”

#125

“สิ่งที่ค้นหา จะไม่มาในแบบที่คาดหวัง”

#126

“ความงามที่ไร้ซึ่งตำหนินั้น แท้จริงแล้วคือตำหนิ”

#127

“มีเพียงชายคนเดียวเท่านั้นที่เข้าใจฉัน และเขาไม่เข้าใจฉัน”

#128

“ชีวิตคือการผจญภัยที่กล้าหาญหรือไม่ก็ไม่มีอะไรเลย”

#129

“ความสำเร็จมักจะมาถึงผู้ที่ยุ่งเกินกว่าจะมองหามัน”

#130

“คนฉลาดตัดสินความคิด คนทั่วไปตัดสินเรื่องราว คนใจแคบตัดสินผู้คน”

#131

“จงใช้พรสวรรค์ที่คุณมี เพราะป่าจะเป็นสถานที่เงียบสงบอย่างยิ่งหากไม่มีนกร้องเพลง ยกเว้นนกที่ดีที่สุด”

#132

“ไม่มีมนุษย์คนใดก้าวลงไปในแม่น้ำสายเดียวกันสองครั้ง เพราะมันไม่ใช่แม่น้ำสายเดิม และเขาก็ไม่ใช่คนเดิม”

#133

“ฉันไม่รู้หรอกว่าจะเกิดอะไรขึ้น แต่ไม่ว่าจะเป็นอะไร ฉันจะลุยเข้าหามันพร้อมกับเสียงหัวเราะ”

#134

“การล้มเหลวในความคิดริเริ่มย่อมดีกว่าการประสบความสำเร็จในการเลียนแบบ”

#135

“ฉันจะพูดอะไรกับคุณได้อีกนอกจากว่า บางทีคุณอาจแสวงหามากเกินไป จนคุณไม่พบผลลัพธ์จากการแสวงหาของคุณ”

#136

“มาตรวัดของสังคมอยู่ที่การดูแลสมาชิกที่อ่อนแอที่สุด”

#137

“มีเพียงสื่อที่เสรีและไร้การควบคุมเท่านั้นที่สามารถเปิดโปงการหลอกลวงของรัฐบาลได้อย่างมีประสิทธิภาพ”

#138

“นอนดึก สนุกสุดเหวี่ยง เมามัน ดื่มวิสกี้ และขับรถเร็วบนถนนที่ว่างเปล่า โดยไม่มีอะไรอยู่ในใจนอกจากตกหลุมรักและไม่ถูกจับ”

#139

“สังคมเติบโตเมื่อผู้เฒ่าปลูกต้นไม้ที่พวกเขารู้ว่าจะไม่มีวันได้นั่งใต้เงาของมัน”

#140

“จงมีเมตตา เพราะทุกคนที่คุณพบล้วนกำลังต่อสู้อย่างยากลำบาก”

#141

“อภิปรัชญาเปรียบเสมือนมหาสมุทรอันมืดมิดไร้ชายฝั่งหรือประภาคาร เต็มไปด้วยซากปรักหักพังทางปรัชญามากมาย”

#142

“ฉันไม่รู้ว่าฉันจะดูเป็นอย่างไรในสายตาโลก แต่สำหรับตัวฉันเอง ฉันดูเหมือนเป็นเพียงเด็กชายที่กำลังเล่นอยู่ริมทะเล”

#143

“หากฉันมองเห็นได้ไกลกว่าคนอื่น ก็คงเป็นเพราะการยืนอยู่บนไหล่ของยักษ์”

#144

“เมื่อออกแรงกระทำ ย่อมต้องมีแรงต้านกลับเท่ากันเสมอ”

#145

“ลักษณะนิสัยคือการทำสิ่งที่ถูกต้องเมื่อไม่มีใครมอง”

#146

“ชีวิตไม่ใช่ปัญหาที่ต้องไข แต่เป็นปริศนาที่ต้องเผชิญ”

#147

“ไม่ใช่สิ่งที่เราทำได้หรอก แฮร์รี่ แต่เป็นสิ่งที่เราเลือกทำต่างหาก ที่จะบอกว่าที่แท้จริงแล้วเราเป็นอะไร”

#148

“เราจะสร้างกฎใหม่ของชีวิตตั้งแต่คืนนี้เลยไหม: พยายามมีน้ำใจมากกว่าที่จำเป็นเสมอ?”

#149

“คนที่ไร้จุดหมาย ไม่ใช่ทุกคนที่จะหลงทาง”

#150

“จากนั้นบางสิ่งก็ตื่นขึ้นภายในตัวเขา และเขาปรารถนาที่จะไปชมภูเขาที่ยิ่งใหญ่ ฟังเสียงต้นสนและน้ำตก สำรวจถ้ำ และสวมดาบแทนไม้เท้า”

#151

“คนมองโลกในแง่ดีบอกว่าเราอยู่ในโลกที่ดีที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ และคนมองโลกในแง่ร้ายกลัวว่ามันเป็นความจริง””

#152

“จงฝันราวกับว่าคุณจะมีชีวิตอยู่ตลอดไป จงใช้ชีวิตราวกับว่าคุณจะตายในวันนี้”

#153

“หากปล่อยให้เราทำตามใจตัวเอง เราจะสร้างโลกทั้งใบขึ้นใหม่ในแบบฉบับของเราเอง”

#154

“มนุษย์เกิดมาเป็นอิสระ แต่กลับถูกพันธนาการอยู่ทุกหนทุกแห่ง”

#155

“ในการเลือกเพื่อตัวเอง ผมเลือกเพื่อทุกคน”

#156

“อาจมีช่วงเวลาที่สวยงามกว่านี้ แต่ช่วงเวลานี้เป็นของเรา”

#157

“ความสุขที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของคนจำนวนมากคือรากฐานของกฎหมาย”

#158

“คนเราต้องทรมานจากความเจ็บปวดสองแบบ เจ็บปวดจากการทำตามวินัยหรือเจ็บปวดกับความรู้สึกผิดที่ไม่ได้ทำ”

#159

“ลองจินตนาการถึงโลกที่ทุกคนบนโลกนี้สามารถเข้าถึงความรู้ทั้งหมดของมนุษย์ได้อย่างอิสระ”

#160

“คนเรามองเห็นโลกตามสิ่งที่เก็บงำไว้ในใจ”

#161

“เมื่อเรายอมรับว่าผู้คนทั้งหลายเป็นได้แค่ที่เขาเป็น เราทำให้พวกเขาแย่ลง แต่เมื่อเราปฏิบัติต่อเขา เสมือนว่าเขาอยู่ในฐานะที่เขาควรจะเป็น เราได้ช่วยให้พวกเขาให้ได้เป็นในสิ่งที่พวกเขาควรจะเป็น”

#162

“อย่าถามว่าประเทศของคุณจะทำอะไรให้คุณได้บ้าง ถามว่าคุณทำอะไรเพื่อประเทศชาติได้บ้าง”

#163

“หากเราไม่สามารถยุติความแตกต่างได้ในตอนนี้ อย่างน้อยเราก็สามารถช่วยทำให้โลกปลอดภัยสำหรับความหลากหลาย”

#164

“วรรณกรรมที่ยิ่งใหญ่ล้วนมีเรื่องราวสองเรื่อง คือ ชายคนหนึ่งออกเดินทาง หรือคนแปลกหน้ามาเยือน”

#165

“ขณะที่เขาอ่าน ฉันก็ตกหลุมรัก ในแบบเดียวกันกับเวลาที่คุณรู้สึกง่วงหลับ ช้า ๆ แล้วก็ผลอยหลับไป”

#166

“บางทีคำคมที่เราชื่นชอบอาจพูดถึงตัวเรามากกว่าเรื่องราวและผู้คนที่เราพูดถึง”

#167

“แมวอาจมองดูพระราชา”

#168

“คนเราอาจนำม้าไปกินน้ำได้ แต่ไม่สามารถบังคับให้ม้าดื่มได้”

#169

“ทำหญ้าแห้งในขณะที่ดวงอาทิตย์ยังส่องแสง”

#170

“ไม่เดิมพัน ทุกอย่างมันก็เท่าเดิม”

#171

“ความรู้ของใครก็ตาม ไม่มากเกินไปกว่าประสบการณ์ที่เขามี”

#172

“เสรีภาพประกอบด้วยการทำสิ่งที่ปรารถนา”

#173

“สิ่งมหัศจรรย์เกี่ยวกับหนังสือคือ เมื่อคุณปิดมันลง มันก็จะเป็นของคุณตลอดไป”

#174

“ฉันไม่ได้ต้องการสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับคุณ ฉันต้องการสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับสิ่งที่ต้องการสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับคุณ เพราะคุณไม่รู้ว่าคุณต้องการอะไร ฉันไม่ได้อยู่ข้างคุณที่กำลังมุ่งไปสู่ความพ่ายแพ้ของคุณ ฉันอยู่ข้างที่กำลังดิ้นรนไปสู่แสงสว่าง และนั่นคือนิยามของความรัก”

#175

“หากคุณไม่เชื่อในพระเจ้า คุณก็ไม่เชื่อในสิ่งใดเลย และคนที่มีศาสนาจะยึดเหนี่ยวพระเจ้าของพวกเขา ขณะที่คุณไม่มีอะไรให้ยึดเหนี่ยวเลย”

#176

“ถ้าคุณทำหน้าที่ของคุณให้สำเร็จลงได้ทุกวัน คุณก็ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับอนาคต”

#177

“สุญนิยม หมายความว่าทุกสรรพสิ่งไม่มีความหมาย แต่ที่ตรงข้ามกันก็เป็นความจริงเช่นกัน ที่ว่า ทุกสิ่งมีความหมาย”

#178

“เส้นแบ่งระหว่างความเป็นระเบียบและความโกลาหลคือจุดที่คุณจะพบความหมายมากที่สุด”

#179

“เป็นการเสียเวลาเปล่าที่จะถามว่า 'ชีวิตมีความหมายอะไร' เมื่อคุณคือคำตอบ”

#180

“มีสิ่งล้ำค่าที่คุณตามหา ภายในถ้ำที่คุณไม่กล้าเข้าไป”

#181

“คุณคือฮีโร่ในเรื่องราวของคุณเอง”

#182

“ไม่ว่าจะโกหกคำโตขนาดไหน โกหกซ้ำหลาย ๆ ครั้ง ถึงจุดหนึ่ง คนจะคิดว่ามันเป็นเรื่องจริง”

#183

“จากแต่ละคนตามความสามารถ ถึงแต่ละคนตามความต้องการ”

#184

“จนถึงทุกวันนี้ นักปรัชญาตีความโลกเอาไว้หลายแบบ ประเด็นคือไม่ว่าตีความแบบไหน ก็ล้วนเพื่อที่จะเปลี่ยนแปลงมัน”

#185

“ค้นหาสิ่งที่คุณรักและปล่อยให้มันฆ่าคุณ”

#186

“และเธอถูกสั่งไม่ให้มองย้อนกลับไปว่าผู้คนและบ้านเรือนเหล่านั้นเคยอยู่ที่ไหน แต่เธอก็มองย้อนกลับไป และฉันก็รักเธอเพราะสิ่งนั้น เพราะมันเป็นมนุษย์อย่างแท้จริง เธอจึงกลายเป็นเสาเกลือ เรื่องมันก็เป็นแบบนั้น”

#187

“ทุกสิ่งล้วนงดงามและไม่มีอะไรเจ็บปวด”

#188

“การเกี้ยวพาราสีคืออะไร หากไม่ใช่ข้อพิสูจน์ที่ว่าชีวิตต้องดำเนินต่อไปเรื่อยๆ”

#189

“เขาไม่มีอะไรติดค้างในชีวิตนี้ ดังนั้นเขาก็พร้อมที่จะตาย เหมือนคนที่พร้อมที่จะนอนหลับหลังจากทำงานหนักมาทั้งวัน”

#190

“โลกเป็นของผู้ที่ปล่อยวาง”

#191

“ในโลกนี้มีผู้นำอยู่ 3 แบบ: ผู้นำที่เป็นที่รัก ผู้นำที่ถูกเกลียดชัง และผู้นำที่ผู้คนแทบไม่รู้เลยว่ามีเขาอยู่ เมื่อทุกอย่างสำเร็จลุล่วง บรรลุวัตถุประสงค์ของเขาแล้ว ทุกคนจะพูดว่า: พวกเราทุกคนทำสำเร็จแล้ว”

#192

“ผู้หญิงที่ประพฤติดีมักไม่ค่อยสร้างประวัติศาสตร์”

#193

“จุดมุ่งหมายของชีวิตไม่ใช่เพื่อมีความสุข แต่เพื่อให้ชีวิตนั้นได้สร้างอะไรที่แตกต่างบ้าง นั่นแปลว่าคุณได้ใช้ชีวิตและใช้มันได้ดี”

#194

“ทุกคนคิดที่จะเปลี่ยนแปลงโลก แต่ไม่มีใครคิดที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเอง”

#195

“ครอบครัวที่มีความสุขก็เหมือนกันไปหมด แต่ทุก ๆ ครอบครัวที่มีความทุกข์ มีความทุกข์แตกต่างกัน”

#196

“เขาก้าวลง พยายามไม่มองเธอนาน ราวกับว่าเธอคือดวงอาทิตย์ แต่เขาก็มองเห็นเธอ เหมือนดวงอาทิตย์ แม้ไม่ได้มอง”

#197

“ความรักคือชีวิต ทุกสิ่ง ทุกสิ่งที่ฉันเข้าใจ ฉันเข้าใจเพียงเพราะฉันรัก ทุกสิ่งเป็น ทุกสิ่งดำรงอยู่ เพียงเพราะฉันรัก ทุกสิ่งรวมเป็นหนึ่งด้วยความรักเท่านั้น ความรักคือพระเจ้า และการตายหมายความว่าฉัน อนุภาคแห่งความรัก จะกลับคืนสู่ต้นกำเนิดอันเป็นนิรันดร์”

#198

“นีตเช่เป็นคนโง่เขลาและผิดปกติ”

#199

“ความรู้สึกชื่นชมถูกสร้างขึ้นมาเพื่อปกปิดส่วนที่ควรจะเป็นความรัก”

#200

“วีรบุรุษในนิทานของฉัน—ผู้ที่ฉันรักสุดหัวใจ ผู้ซึ่งฉันพยายามถ่ายทอดความงดงามทั้งหมดของเขา ผู้ซึ่งเคยเป็น ปัจจุบัน และจะงดงามตลอดไป—คือความจริง”

#201

“นักรบผู้ทรงพลังที่สุดสองคนคือความอดทนและเวลา”

#202

“เมื่อคุณรักใครสักคน คุณจะรักเขาในแบบที่เขาเป็น ไม่ใช่ในแบบที่คุณอยากให้เขาเป็น”

#203

“สุสานคือสถานที่ที่ร่ำรวยที่สุดในโลก เพราะที่นี่คุณจะพบกับความหวังและความฝันทั้งหมดที่ไม่เคยเป็นจริง”

#204

“สุดท้ายแล้ว เราก็แค่เสียใจกับโอกาสที่เราไม่ได้คว้าไว้”

#205

“ตาต่อตาทำให้ทั้งโลกตาบอด”

#206

“อย่าร้องไห้เพราะมันจบลงแล้ว จงยิ้มเพราะมันเกิดขึ้นแล้ว”

#207

“ข้อจำกัดของภาษาของฉันหมายถึงข้อจำกัดของโลกของฉัน”

#208

“เมื่อใดที่พูดไม่ได้ ก็ต้องเงียบ”

#209

“ไม่มีมนุษย์คนใดเป็นวีรบุรุษของลูกหนี้”

#210

“ทุกศาสนาล้วนเป็นเส้นทางที่แตกต่างกันมาบรรจบกัน ณ จุดเดียวกัน”

#211

“แม้ว่าชีวิตเราจะเปลี่ยนที่ไปเรื่อย ๆ แต่ความทรงจำทั้งหลายของเรายังคงอยู่ในที่เดียว”

#212

“เมื่อทุกสิ่งดูเหมือนสูญสิ้น เขาได้เคาะประตูทุกบานที่ไม่นำไปสู่ไหน และแล้ว โดยไม่รู้ตัว เขาก็ดันประตูบานเดียวที่เขาเคยค้นหาอย่างไร้ผลเป็นเวลาหนึ่งร้อยปี และประตูนั้นก็เปิดออก”

#213

“การระลึกถึงอดีตไม่จำเป็นต้องเป็นการระลึกถึงสิ่งต่างๆ อย่างที่เคยเป็น”

#214

“สวรรค์ที่เป็นไปได้มีเพียงแห่งเดียวคือสวรรค์ที่เราสูญเสียไป”

#215

“การเดินทางเพื่อการค้นพบที่แท้จริงเพียงหนึ่งเดียว น้ำพุแห่งความเยาว์วัยนิรันดร์เพียงหนึ่งเดียว คือการไม่ได้ไปเยือนดินแดนแปลกหน้า แต่คือการได้มีดวงตาใหม่ มองจักรวาลผ่านสายตาของผู้อื่น ท่ามกลางอีกร้อยจักรวาล เพื่อมองดูจักรวาลทั้งร้อยที่แต่ละจักรวาลมองเห็น และจักรวาลแต่ละจักรวาลก็เป็นเช่นนี้”

#216

“เวลาเปลี่ยนแปลงผู้คน ไม่ได้เปลี่ยนแปลงภาพจำที่เรามีต่อพวกเขา”

#217

“ต่างจากโลก ทะเลไม่ได้แยกจากท้องฟ้า มันเปล่งประกายภายใต้ดวงอาทิตย์ และดูเหมือนจะดับสูญไปพร้อมกับมันในทุก ๆ เย็น และเมื่อดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า ทะเลก็ยังคงโหยหาดวงอาทิตย์ เผ้าเก็บรักษาเศษเสี้ยวความทรงจำอันเจิดจ้าอยู่ท่ามกลางผิวหน้าอันหม่นหมองของโลก”

#218

“เราจะพ้นไปจากความทุกข์ทนได้ ก็ต่อเมื่อเราได้สัมผัสความทุกข์นั้นอย่างเต็มที่แล้ว”

#219

“เราไม่สามารถเปลี่ยนแปลงสิ่งต่างๆ ตามความปรารถนาได้ แต่ความปรารถนาของเราค่อยๆ เปลี่ยนแปลงไป”

#220

“การแก้แค้นที่ดีที่สุดคืออย่าเป็นเหมือนกันศัตรูของคุณ”

#221

“สิ่งที่ขวางกั้นการกระทำใด ๆ ทำให้การกระทำนั้นรุดหน้าไป อะไรที่อยู่ในทางก็เป็นส่วนหนึ่งของเส้นทาง”

#222

“เมื่อจบวันในฤดูใบไม้ผลิ เราควรมีกลิ่นเหมือนดิน”

#223

“ความงามอยู่ในสายตาของผู้มอง”

#224

“แม้กระทั่งในอนาคต เรื่องราวก็เริ่มต้นด้วยกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว”

#225

“ถ้าคุณพูดความจริง คุณไม่จำเป็นต้องจดจำอะไรเลย”

#226

“มนต์ขลังของมิตรภาพนั้นเป็นความงดงาม ความมั่นคง ความภักดี และเป็นอย่างนั้นไปชั่วชีวิต ถ้าไม่ถูกขอยืมเงินซะก่อน”

#227

“เรากลายเป็นสิ่งที่เราจับจ้อง เราสร้างเครื่องมือต่าง ๆ และหลังจากนั้น เครื่องมือของเราก็กำหนดรูปแบบตัวเรา”

#228

“วิธีที่คุณทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งก็คือวิธีที่คุณทำทุกอย่าง”

#229

“เวลาที่หมดไปอย่างเพลิดเพลิน ไม่ใช่เวลาที่เสียเปล่า”

#230

“การไม่รุกรานและการรู้สึกขุ่นเคืองกลายเป็นสิ่งเสพติดคู่แฝดของวัฒนธรรม”

#231

“การตัดสินคนไม่ใช่จากสีผิว แต่จากลักษณะนิสัย”

#232

“อย่าพยายามเดินตามรอยเท้าของผู้มีปัญญา จงแสวงหาสิ่งที่พวกเขาแสวงหา”

#233

“เมื่อใครก็ตามแสดงให้คุณเห็นว่าพวกเขาเป็นใคร จงเชื่อพวกเขา; เฉพาะครั้งแรก”

#234

“การคำนวณในด้านของความรัก หนึ่งบวกหนึ่งเท่ากับอะไรก็ได้ และสองลบหนึ่งเท่ากับไม่เหลืออะไรเลย”

#235

“สุนัขคือสิ่งเชื่อมเรากับสรวงสวรรค์ พวกมันไม่รู้จักความชั่วร้าย ความอิจฉาริษยา หรือความไม่พอใจ การได้นั่งกับสุนัขบนเนินเขาในยามบ่ายอันสวยงามปรียบเสมือนการได้กลับไปยังสวนอีเดน ที่ซึ่งการอยู่เฉย ๆ นั้นไม่น่าเบื่อ มันคือความสงบ”

#236

“ถ้าคุณรู้หลากหลายวิธีการ คุณจะเห็นมันในทุกเรื่อง”

#237

“ความแร้นแค้นจากการไม่เป็นที่ต้องการ ไม่เป็นที่รัก และไม่มีใครห่วงใย เป็นความแร้นแค้นอย่างที่สุด”

#238

“ทุก ๆ ความลำบาก ทุก ๆ ความล้มเหลว และทุก ๆ ความปวดร้าวใจ ล้วนเป็นเมล็ดพันธุ์ที่ให้ผลตอบแทนเท่ากันหรือดีกว่า”

#239

“ถ้าตัดสินใจไม่ได้ คำตอบคือไม่”

#240

“พระเจ้าไม่เต็มพระทัยที่จะทำทุกอย่าง จึงพรากเจตจำนงเสรีและส่วนแบ่งแห่งเกียรติยศที่เป็นของเราไป”

#241

“สิ่งที่ตรงข้ามกับความจริงคือความเท็จ แต่สิ่งที่ตรงข้ามกับความจริงแท้อันลึกซึ้งอาจเป็นความจริงแท้อันลึกซึ้งอีกอันหนึ่ง”

#242

“มันเป็นไปได้ยังไง เรามีข้อมูลมากมาย แต่รู้จริง ๆ นิดเดียว”

#243

“ระบบโฆษณาชวนเชื่อได้ผลเพราะตระหนักว่าประชาชนจะไม่สนับสนุนนโยบายที่แท้จริง”

#244

“สิทธิ์ในการเหวี่ยงกำปั้นของคุณสิ้นสุดลงที่ปลายจมูกของฉัน”

#245

“ฉันไม่รู้ว่าสงครามโลกครั้งที่ 3 จะถูกต่อสู้ด้วยอาวุธอะไร แต่สงครามโลกครั้งที่ 4 จะต่อสู้ด้วยไม้และก้อนหิน”

#246

“ศัตรูของศิลปะคือการไร้ซึ่งข้อจำกัด”

#247

“ฉันฉลาดมากจนบางครั้งฉันไม่เข้าใจแม้แต่คำเดียวในสิ่งที่ฉันกำลังพูด”

#248

“ชีวิตเลียนแบบศิลปะ”

#249

“ความดีจบลงอย่างมีความสุข ส่วนความชั่วจบลงอย่างทุกข์ระทม นั่นมันนิยาย”

#250

“การนิยามคือการจำกัด”

#251

“เราทุกคนล้วนอยู่ในรางน้ำ แต่บางคนกำลังมองดูดวงดาว”

#252

“จงผัดวันประกันพรุ่ง เฉพาะกับสิ่งที่คุณยอมตายเพื่อให้มันไม่เกิดขึ้นแค่นั้น”

#253

“แม้ว่าฉันจะไม่ดีไปกว่าสัตว์ร้าย แต่ฉันก็มีสิทธิ์ที่จะมีชีวิตอยู่เช่นกันใช่หรือไม่?”

#254

“สิ่งที่คุณทำในปัจจุบันจะกอบกู้อดีตและเปลี่ยนแปลงอนาคต”

#255

“โลกเปลี่ยนแปลงได้เพราะตัวอย่างที่คุณทำ ไม่ใช่เพราะความคิดเห็นของคุณ”

#256

“เมื่อคุณต้องการบางสิ่ง จักรวาลทั้งมวลจะร่วมกันวางแผนเพื่อช่วยให้คุณบรรลุสิ่งนั้น”

#257

“ทุกสิ่งจะจากเราไปก็ต่อเมื่อมันได้สอนบทเรียนที่จำเป็นแก่เราแล้ว”

#258

“อภัยให้ศัตรูของคุณเสมอ ไม่มีอะไรจะกวนใจศัตรูของคุณได้มากไปกว่านี้แล้ว”

#259

“เล่นเกมส์ด้วยกันสักชั่วโมงเดียว ทำให้รู้จักคนๆ หนึ่งได้มากกว่าพูดคุยกันทั้งปี”

#260

“มนุษย์คือมาตรวัดของทุกสิ่ง”

#261

“และคนที่ถูกเห็นขณะเต้นรำ มักถูกมองว่าเป็นบ้าโดยคนที่ไม่ได้ยินเสียงดนตรี”

#262

“อย่าเสียใจ จงแตกต่าง”

#263

“ทุกสิ่งล้วนมีความงาม แต่ไม่ใช่ทุกคนจะมองเห็น”

#264

“หากคุณต้องการไปอย่างรวดเร็ว จงไปคนเดียว หากคุณต้องการไปไกล จงไปด้วยกัน”

#265

“เวลาที่ดีที่สุดในการปลูกต้นไม้คือเมื่อยี่สิบปีก่อน เวลาที่ดีที่สุดรองลงมาคือตอนนี้”

#266

“ดอกไม้ที่บานสะพรั่งท่ามกลางความทุกข์ยากนั้นหายากและงดงามที่สุด”

#267

“ใครนินทาคนอื่นกับคุณ พวกเขาก็นินทาคุณกับคนอื่น”

#268

“ความจริงช่วยชีวิต”

#269

“โลกชื่นชอบนักรัก”

#270

“มุมมองที่เขามีต่อโลก บ่งบอกตัวตนของเขา”

#271

“ดอกไม้คือเสียงหัวเราะของโลกใบนี้”

#272

“การเปรียบเทียบคือโจรปล้นความสุข”

#273

“เพราะฉันคิด ฉันจึงมีอยุ่”

#274

“หากคุณต้องการเป็นผู้แสวงหาความจริงอย่างแท้จริง จำเป็นอย่างยิ่งที่อย่างน้อยสักครั้งในชีวิต คุณจะต้องสงสัยในทุกสิ่งให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้”

#275

“วิทยาศาสตร์คือบทกวีแห่งความเป็นจริง”

#276

“ใครก็ตามที่บ้าบิ่นพอที่จะคิดว่าพวกเขาเปลี่ยนโลกได้ คือพวกที่เปลี่ยนโลก”

#277

“น้อยแต่มาก”

#278

“บ้านคือที่ที่เมื่อคุณต้องไป พวกเขาต้องพาคุณเข้าไป”

#279

“ฉันสามารถสรุปทุกสิ่งที่ได้เรียนรู้เกี่ยวกับชีวิตด้วยคำสามคำ: มันดำเนินต่อไป”

#280

“กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว: ถนนสองสายแยกออกจากกันในป่า และฉัน—ฉันเลือกเส้นทางที่คนเดินผ่านกันน้อยกว่า และนั่นทำให้เกิดความแตกต่าง”

#281

“พูดให้น้อยกว่าที่จำเป็นเสมอ”

#282

“คุณมีส่วนรับผิดชอบต่อการก่อเกิดวัฒนธรรมและต่อช่วงเวลาที่คุณใช้ชิวตอยู่”

#283

“ไม่วันใดก็วันหนึ่ง เราต้องตระหนักว่าเราทั้งหมดไม่มีสถานีใด ๆ ให้ลง ไม่มีจุดหมายปลายทางใด ๆ สักแห่ง ชีวิตที่แท้จริงคือการเดินทาง”

#284

“อย่าได้ถือเอาคำพูดโง่ ๆ มาผูกใจเจ็บเลย”

#285

“จงเกลียดชังบาป จงรักคนบาป”

#286

“ความอ่อนน้อมถ่อมตนเป็นรากฐานของคุณธรรมอื่น ๆ ที่เกิดขึ้น จึงไม่มีคุณธรรมอื่นใดอีก นอกจากเป็นเพียงสิ่งที่มองเห็นเท่านั้น”

#287

“สิ่งใดที่แบ่งปันแล้วไม่ลดน้อยลง การที่มีมันแต่ไม่แบ่งปันก็ไม่ถูกต้อง”

#288

“เราเปราะบางเกินไปที่จะใช้แค่เหตุผลเพื่อหาความจริง”

#289

“เราไม่สามารถที่จะมีความสุขกับปัจจุบันได้ เพราะเราหวังอยู่ตลอดว่าจะมีความสุขในอนาคต และอนาคตไม่เคยมาถึง”

#290

“งานจะเป็นภาพสะท้อนตัวตนของคน ๆ นั้นเสมอ”

#291

“แม้ในขณะที่พวกเขาสอน มนุษย์ก็เรียนรู้”

#292

“เราทุกข์ทรมานในจินตนาการมากกว่าความเป็นจริง”

#293

“มีบางสิ่งอันน่าเหลือเชื่อรอการค้นพบ ณ ที่ใดที่หนึ่ง”

#294

“สักวันหนึ่งเมื่อมองย้อนกลับไป ช่วงเวลาหลายปีของการต่อสู้ดิ้นรนจะเป็นช่วงเวลาที่งดงามที่สุดสำหรับคุณ”

#295

“อารมณ์ที่ไม่ถูกแสดงออกมาจะไม่มีวันดับสูญ พวกมันถูกฝังทั้งเป็นและจะเผยออกมาในภายหลังในรูปแบบที่น่าเกลียดชังกว่า”

#296

“ปัญหาสำหรับเราไม่ใช่ว่าความปรารถนาของเราได้รับการตอบสนองหรือไม่ ปัญหาคือเราจะรู้ได้อย่างไรว่าเราปรารถนาอะไร”

#297

“วิธีที่ดีที่สุดในการใช้ชีวิตอย่างมีเกียรติในโลกนี้ คือการเป็นในสิ่งที่เราเสแสร้งว่าเป็น”

#298

“สิ่งเดียวที่ฉันรู้คือฉันไม่รู้อะไรเลย”

#299

“ชีวิตที่ไร้การตรวจสอบนั้นไร้ค่า”

#300

“ชีวิตต้องเข้าใจแบบย้อนหลัง แต่ต้องดำเนินไปข้างหน้า”

#301

“และในขณะนั้น ฉันสาบานว่าเราไม่มีที่สิ้นสุด”

#302

“หนังสือคือเวทมนตร์พกพา”

#303

“สิ่งที่สำคัญที่สุดนั้นยากที่จะออกมาเป็นคำพูด เพราะคำพูดลดทอนความสำคัญของมันลง”

#304

“นำสิ่งต่างๆ กลับคืนสู่กระแสประวัติศาสตร์ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้”

#305

“โดนหนักแค่ไหนไม่ใช่เรื่องสำคัญ ที่สำคัญคือโดนหนักแค่ไหนแล้วยังก้าวต่อไปได้ต่างหาก”

#306

“ที่จุดนิ่งสงัดของโลกที่กำลังหมุนวน มีหรือไม่มีสิ่งใด ไม่เดินหน้าไม่ถอยหลัง ณ จุดนิ่งสนิทนั้น เป็นการร่ายรำ”

#307

“ฉันกล้ารบกวนจักรวาลหรือ?”

#308

“ความถ่อมตนเป็นคุณธรรมที่บรรลุได้ยากที่สุด ไม่มีอะไรดับสูญได้ยากไปกว่าความปรารถนาที่จะมองแต่ความดีของตน”

#309

“นี่คือหนทางที่โลกจะสิ้นสุดลง ไม่ใช่ด้วยเสียงระเบิด แต่ด้วยเสียงครวญคราง”

#310

“เราจะไม่หยุดการสำรวจ และจุดจบของการสำรวจทั้งหมดของเราคือการมาถึงจุดเริ่มต้นและรู้จักสถานที่นั้นเป็นครั้งแรก”

#311

“สิ่งที่อาจเกิดขึ้นและสิ่งที่เคยเป็นชี้ไปยังจุดสิ้นสุดหนึ่ง ซึ่งปรากฏอยู่เสมอ เสียงฝีเท้าดังก้องอยู่ในความทรงจำ ไปตามทางเดินที่เราไม่ได้เดิน มุ่งสู่ประตูที่เราไม่เคยเปิด สู่สวนกุหลาบ”

#312

“ยิ่งรัฐเสื่อมทรามมากเท่าไหร่ กฎหมายก็ยิ่งมีมากขึ้นเท่านั้น”

#313

“ผู้อ่อนโยนเป็นสุข เพราะพวกเขาจะได้รับแผ่นดินโลกเป็นมรดก”

#314

“จงปฏิบัติต่อผู้อื่นอย่างที่คุณอยากให้เขาปฏิบัติต่อคุณ”

#315

“ผู้ไม่มีบาปย่อมขว้างก้อนหินก่อน”

#316

“จงรักศัตรูของคุณ”

#317

“อาณาจักรของพระเจ้าอยู่ภายในตัวคุณ”

#318

“ความจริงจะทำให้คุณเป็นอิสระ”

#319

“ความผูกพันคือรากเหง้าของความทุกข์”

#320

“ความสงบเกิดขึ้นมาจากภายใน ไม่ต้องค้นหาจากภายนอก”

#321

“จงจดจำฉัน ฉันจะจดจำคุณ”

#322

“ขอบข่ายของจักรวาลแห่งศีลธรรมนั้นโค้งไกล แต่เบนเข้าหาความยุติธรรม”

#323

“การละวางเป็นความสงบสุข”

#324

“เวลาว่างคือมารดาแห่งปรัชญา”

#325

“ธรรมชาติของชีวิตนั้นโดดเดี่ยว ยากแค้น น่ารังเกียจ โหดร้าย และสั้น”

#326

“เรายึดถือความจริงเหล่านี้ไว้อย่างชัดเจน นั่นคือ มนุษย์ทุกคนเกิดมาเท่าเทียมกัน พวกเขาได้รับสิทธิบางประการที่ไม่อาจเพิกถอนได้จากพระผู้สร้าง สิทธิเหล่านี้รวมถึงชีวิต เสรีภาพ และการแสวงหาความสุข”

#327

“ประเทศของผมคือโลก และศาสนาของผมคือการทำความดี”

#328

“การต่อสู้เพื่อโลกคือการต่อสู้เพื่อนิยาม”

#329

“สังคมที่แยกนปราชญ์ออกจากขุนศึก จะคิดด้วยพวกขี้ขลาด และต่อสู้โดยพวกคนโง่”

#330

“คำคมวันละบท ขจัดปัญหาทั้งปวง”

#331

“สิ่งสำคัญที่ทำให้ความชั่วร้ายได้ชัยชนะ คือการที่คนดีไม่ยอมทำอะไรเลย”

#332

“ความเห็นอกเห็นใจคือความคิดที่ว่านรกอาจต้องการคนอย่างคุณ”

#333

“อย่าเดินตามหลังฉัน ฉันอาจนำไม่ได้ อย่าเดินนำหน้าฉัน ฉันอาจเดินตามไม่ทัน แค่เดินเคียงข้างฉันและเป็นเพื่อนกับฉัน”

#334

“การทำอะไรอย่างเดิม ๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า และหวังให้เกิดผลลัพธ์ต่างไปจากเดิม คือการเสียสติ”

#335

“บางคนสร้างความสุขเมื่อพวกเขาเข้าไป บางคนสร้างความสุขเมื่อพวกเขาจากไป”

#336

“มีคนเคยบอกว่านิยามของนรกก็คือ ในวันสุดท้ายที่คุณมีชีวิตอยู่บนโลกนี้ คุณจะได้พบกับตัวคุณเองในแบบที่น่าจะได้เป็น”

#337

“มีเพียงสองวิธีในการใช้ชีวิต วิธีแรกคือราวกับว่าไม่มีอะไรเป็นปาฏิหาริย์ อีกวิธีหนึ่งคือราวกับว่าทุกสิ่งเป็นปาฏิหาริย์”

#338

“เมื่อเผด็จการกลายเป็นกฎหมาย การกบฏก็กลายเป็นหน้าที่”

#339

“เขียนสุภาษิต แล้วชื่อของคุณจะคงอยู่ตลอดไป”

#340

“ช่วงเวลาที่การหลอกลวงมีอยู่ทั่วไป การพูดความจริงจะเป็นการปฏิวัติ”

#341

“ดนตรีสื่อถึงสิ่งที่ไม่อาจบรรยายเป็นคำพูด”

#342

“เสรีภาพที่จะเลือกมีทัศนคติของตนเองไม่ว่าในสถานการณ์ใด เสรีภาพนี้จะไม่มีวันถูกพรากไปจากมนุษย์ และจะไม่มีวันเสื่อมสลาย”

#343

“มนุษย์คือผู้ประดิษฐ์ห้องรมแก๊สในเอาชวิตซ์ อย่างไรก็ตาม เขาก็เป็นผู้ที่เข้าไปในห้องเหล่านั้นอย่างตรงไปตรงมา พร้อมกับคำอธิษฐานของพระเจ้าที่ริมฝีปาก”

#344

“โชคเข้าข้างผู้กล้า”

#345

“ความรักเอาชนะทุกสิ่ง”

#346

“แรงจูงใจอันสูงส่งที่สุดคือผลประโยชน์สาธารณะ”

#347

“ความสุขเป็นสิ่งที่เรียบง่ายที่สุดและสิ่งธรรมดาที่สุดที่พบเจอได้ทั่วไปในชีวิต ไม่ใช่คำพูดเลิศลอยอย่างในนวนิยาย วรรณกรรม หรือบทกวีทั้งหลาย”

#348

“ทุกสิ่งล้วนเพื่อสิ่งที่ดีที่สุดในโลกที่ดีที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้”

#349

“เราทุกคนมาอยู่ที่นี่บนโลกเพื่อช่วยเหลือผู้อื่น คนอื่น ๆ มาอยู่ที่นี่เพื่ออะไร ฉันไม่รู้”

#350

“ไม่ใช่เรื่องสูงส่งอะไรเลยที่จะทำตัวเหนือกว่าพวกเดียวกัน แต่เป็นการอยู่เหนือตัวตนของตัวเองในอดีตต่างหาก”

#351

“คนมองโลกในแง่ร้ายบ่นเรื่องลม คนมองโลกในแง่ดีหวังว่าลมจะเปลี่ยนทาง คนมองโลกตามความเป็นจริงปรับใบเรือ”

#352

“บทกวีคืออะไร การเห็นโลกในเม็ดทราย และเห็นสรวงสวรรค์ในดอกไม้ป่า เก็บความกว้างใหญ่ไม่สิ้นสุดในอุ้งมือ และกำความเป็นนิรันดร์ไว้ให้เหลือหนึ่งชั่วโมง”

#353

“ปรัชญาเป็นทั้งสิ่งที่สูงส่งที่สุดและไร้สาระที่สุดในการแสวงหาของมนุษย์”

#354

“ไม่มีสิ่งที่เรียกว่าสัจธรรมสัมบูรณ์ มีเพียงสิ่งที่เป็นจริงเพียงพอที่จะดำเนินต่อไป”

#355

“มีเพียงสิ่งเดียวที่นักปรัชญาสามารถพึ่งพาได้ นั่นคือการขัดแย้งกับนักปรัชญาคนอื่นๆ”

#356

“เชื่อเพียงครึ่งเดียวของสิ่งที่คุณเห็น และอย่าเชื่อสิ่งที่คุณได้ยิน”

#357

“ไม่ว่าคุณเป็นอะไรก็ตาม เป็นสิ่งนั้นให้ดี”

#358

“เมื่อทุกสิ่งเท่าเทียมกัน คำอธิบายที่ง่ายที่สุดมักจะเป็นคำอธิบายที่ถูกต้อง”

#359

“สิ่งใหม่ไม่ใช่ความจริง สิ่งที่จริงไม่ใช่สิ่งใหม่”

#360

“โลกทั้งหมดคือเวที และบรรดาผู้แสดงชายหญิงทั้งหลาย แต่ละคนมีจังหวะเวลาผ่านเข้ามาและกลับออกไปของตัวเอง และในจังหวะเวลานั้น คนหนึ่งคนก็แสดงหลายอย่าง”

#361

“ให้ความรักกับทุกคนแต่เชื่อใจแค่บางคน และอย่าทำไม่ดีกับใครสักคน”

#362

“เหนือสิ่งอื่นใด จงซื่อสัตย์ต่อตนเอง”

#363

“จักรวรรดิแห่งอนาคตคือจักรวรรดิแห่งจิตใจ”

#364

“ไม่มีใครเคยวัด แม้แต่กวี ว่าหัวใจดวงหนึ่งทนรับได้มากเพียงใด”

#365


กุญแจสู่ชีวิต: ใน 365 คำคม
The Key to Life: In 365 Quotes
Thai Translation
Van Trinh
"กุญแจสู่ชีวิต: ใน 365 คำคม" คือคู่มือเล่มสำคัญที่สุดสำหรับการนำทางสู่โลกสมัยใหม่ และเป็นสิ่งที่ใกล้เคียงกับเวทมนตร์ที่สุดที่เรามีในขณะนี้ ภายในเล่ม คุณจะค้นพบภูมิปัญญาอันล้ำลึกและเก่าแก่ตั้งแต่โสกราตีสไปจนถึงตอลสตอย และนักคิดผู้ยิ่งใหญ่มากมายในศตวรรษที่ 21 คำคมแต่ละบทได้รับการรังสรรค์อย่างพิถีพิถันเพื่อนำเสนอข้อมูลเชิงลึกในหลากหลายสาขาวิชา ทั้งปรัชญา จิตวิทยา ศิลปะ วรรณกรรม รัฐศาสตร์ วิทยาศาสตร์ และศาสนา ไม่ว่าคุณจะกำลังเผชิญกับความท้าทายหรือกำลังมองหาแรงบันดาลใจในการเปลี่ยนแปลงชีวิตให้ดีขึ้น หนังสือเล่มนี้พร้อมช่วยเหลือคุณเสมอ

American Express
Apple Pay
Google Pay
Mastercard
Visa
All Rights Reserved © 2026